สัจธรรมในห้องเกะ
posted on 30 Jun 2009 22:02 by nanaaa in talk(เขียนเอนทรี่บ้ายบายจูนไรท์ )
จริงๆ การอยากไปเกะ มันเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ
เหมือนมีต่อมอะไรบางอย่างมากระซิบกรอกหูว่า
"กูอยากร้องเกะเย็นนี้"
...
ตอน 5 โมงเนี่ยนะ
แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ เลยลองหาสมัครพรรคพวกตอน 6 โมง .... ได้ประมาณ 5 คน ก็พุ่่งไปยังห้องเกะ (ที่เดียวกับมีตติ้งเอ็กซ์ทีน) ตอนทุ่มกว่าๆ
พบว่า
- ความแตกต่างระหว่างเกะตู้หยอดกับเกะห้อง คือความเป็นส่วนตัว
- เกะตู้หยอดมักจะไม่มีคนออกท่าทาง เพราะเป็นตู้ใส
- แต่ถ้าไปในห้องที่เป็นส่วนตัวเมื่อไหร่ .. อย่าให้พูด
- ถ้าพนักงานดูวงจรปิดตอนนั้น คงขำ
- อย่าหาความไพเราะจากการไปร้องเกะกับเพื่อน
- เพราะการไปร้องเกะ คือการแสดงสัญชาติญาณดิบ
- แรกๆ จะเลือกเพลงไม่ค่อยได้
- พอใกล้หมดเวลารายชื่อเพลงอยากร้องจะประเคนมาเป็นระวิง
- เพลงลูกทุ่งในซีซั่นนี้ ร้องสนุกมาก
- เพลงเก่าๆ อย่างอนัน อันวา หรือหินเหล็กไฟ ก็เวิร์ค
- ในไตรมาสหน้า จะลองร้องเพื่อชีวิต
- เวลาอยากจะไฮโซ เลือกเพลงอินเตอร์ต้องวัดดวง
- เพราะมันจะมีสองเลขให้เลือก
- อันนึงเป็นเอ็มวีจริง อันนึงเป็นเอ็มวีหลอก
- บางทีก็มีเลขเดียว แต่กดเพลงไปบริทนีย์ เอ็มวีเป็นอีเจ๊โคโยตี้เดินรอบกาดสวนแก้ว!
- จะร้องให้คุ้ม ต้องกดเปลี่ยนเพลงหลังจบท่อนฮุค
- เวลาไปร้องเกะ คนที่ร้องน้อยที่สุดมีหน้าที่ป้อนเพลงเข้าเครื่อง
- ร้องอย่างคุ้มค่า ให้เปลี่ยนเพลงตอนหมดท่อนฮุค
- ก็ใช้อีคนที่ป้อนเพลงนั่นแหละเปลี่ยน
- ไมค์ห้องเกะมักจะไม่สมบูรณ์
- ช่างมัน
- เพลงอมตะเวลาไปร้องเกะคือเพลง This love ของ Maroon five
- อย่าไปเชื่อคะแนนที่มันขึ้นท้ายเพลง
- เพราะเต้นทั้งเพลง ยังได้ตั้ง 98 คะแนน
- แต่ส่วนมากก็ไม่ค่อยได้ดูคะแนนหรอก เพราะกดเปลี่ยนเพลงก่อนตลอด!!!!!
เอย
(จบแล้ว)
ปล. ส่ง e-bo ไม่ทันแล่ว T_T (ตอนมีเวลาก็ไม่ทำ)
ปอ. ตอนนี้ตั้งริงโทนเป็นเพลงดิจิม่อน .... ออกอาวุธ ออกอาวุธ
ปฮ. ละมันดังกลางห้องสอ
ปฮฮ. อยากแทรกแผ่นดินหนี
Tags: ง่วงมาก, บ้า, ปิดจูนไรท์, เกะ, เวิ่นเว้อ27 Comments