ไปทำบ้านกับโฮสที่ Batz sur Mer มาตอนวันเสาร์ หลังจากถากตะไคร่ไถสวนไปตลอดครึ่งเช้า โฮสก็บอกว่าให้พวกเราไปเดินเล่นกันที่หาดเซนต์วาเลนไทน์กัน
จริงๆอีหาดนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับวันแห่งความรักหรอกค่ะ แต่ชื่อนี้มันโหลเฉยๆ (ขนาดลาที่บ้านยังชื่อวาเลนไทน์เลย ๕๕๕)
รูปนี้ไม่เกี่ยวกับเอนทรี่แต่อยากลง นั่งบัสไปโรงเรียนในวันหมอกลงหนา มองข้างทางผ่านกระจกฝ้ามัว
ตะไคร่ฝรั่งเศส (ในความเป็นจริงมีปริมาณมหาศาล ถางกันเหนื่อย)
เป็ดยาง ถูกทิ้งในพงหญ้า
ฝรั่งเศสเป็นจักรวาลที่บ้าที่สุด
คือไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ย่อมมีมุมสวยๆให้ถ่ายรูปอย่างน้อยหนึ่งมุมเสมอ
(ข้างทาง ก่อนถึงชายหาด)
สวนร้าง เจอตอนหาทางลัดกลับบ้าน (ตอนปีนกำแพงออกไปอีกฟากถนน มีคุณยายมองเราด้วยสายตาเอือมๆ)
ปล. ลองใช้เอฟเฟคในกล้องแหละ โฮสน้องถามว่าทำไมเบลอทุกรูป ๕๕
อนึ่งมีแต่คนถามว่าใช้กล้องอะไรถ่าย ก็ขอประกาศตรงนี้ว่าใช้ canon IXUS ถ่ายค่ะ ...
คือก็กล้องดิจิตอลธรรมดาๆอะแหละ แต่ที่สีออกมาแรดๆนี่ก็ตั้งเอาในกล้องน้ะ
อันที่จริงกล้องดิจิตอลใหม่ๆส่วนมากทำได้หมดแหละ อยู่ที่คนใช้ลองเล่นฟังก์ชั่นต่างๆกันจนครบรึยัง- -''
แล้วก็แต่งรูปด้วยค่ะ (แต่อัลบั้มนี้แทบไม่แต่งเลย ดึงแสงอย่างเดียว)
บ่นมานาน สังเกตว่าถึงหาดแล้ว
และถึงมีป้ายห้ามหมา แต่ก็เห็นหมาเดินตามหาด ( France only)
มองความงามด้วยสายตา สวยจนเผลอนั่งมองเฉยๆประมาณสิบห้านาที
มองความงามผ่านเลนส์ ไม่เกินหนึ่งวินาทีก็มีภาพเก็บไว้ตลอดกาล
นอกจากเสียงคลื่นโครมคราว ฟองคลื่นก็กระซิบเราด้วยเสียงยั่วยวน
"จงเดินมาหาฉัน"
รู้ตัวอีกทีก็หลงกล เท้าเปลือยเปล่า
และ....... หนาวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก !!!!!!! (น้ำทะเลน่าจะประมาณสี่องศา)
ครอบครัวเป็ดทะเล คงกำลังคิดว่าอยู่ใน swan lake
ภาพเหล่านี้ มองด้วยตาแล้วเรารู้สึกว่าโคตรยิ่งใหญ่
สัญลักษณ์ประหลาดบนหาด?
คนเริ่มเยอะตอนเย็นวันเสาร์ นักโต้คลื่นก็เยอะ มากันเป็นแฟมิลี่
เอาเข้าจริงวาเลนไทน์ที่นี่เงียบเหงาเป็นเป่าสาก
คนไทยนี่ก็เวอร์ตลอด เกินเจ้าของเทศกาล ทีวันมาฆะบูชายังจำไม่ได้
(ซึ่งมันเอามาเปรียบเทียบกันได้ที่ไหน)
วันจันทร์ที่สิบสี่ สำหรับโรงเรียนก็คือวันจันทร์
ไม่เห็นบรรยากาศของวาเลนไทน์ตามท้องถนน
ไม่มีคนเดินถือตุ๊กตาหมี ไม่มีสติ๊กเกอร์แปะคอเสื้อ (แต่คนจูบกันเป็นเรื่องปกติ)
วาเลนไทน์สำหรับชาวฝรั่งเศส คือคนรักไปฉลองกันเองสองคนสงบๆ
แต่ไม่รู้ทำไม เราชอบแบบเวอร์ๆ แบบไทยมากกว่า
เล่าให้เพื่อนกับโฮสฟังว่าที่โรงเรียนเราให้ของทั้งเพื่อนและอาจารย์ ขายดอกไม้เล่นดนตรี
เค้าบอกว่าคนไทยใจดี
Black bird singing in the dead of night
Take these sunken eyes and learn to see
all your life
you were only waiting for this moment to be free ....
สำหรับเราแล้ว ปีนี้เป็นวาเลนไทน์โคตรดราม่า
ก็ไม่ใช่พล็อตเรื่องหักมุมอะไร เพราะเขาก็บอกเรามาตลอดเวลา ...
ในคืนวันแห่งความรัก
การมองเห็นของฉันพร่ามัว เพราะคลื่นแห่งความเสียใจถาโถมในดวงตา
แต่หัวใจฉันกลับมองเห็นได้กระจ่างที่สุด
และกลับเป็นอิสระ ดั่งนกที่บินไปสู่แสงตะวัน
ในความเป็นจริง ไม่ถึงหนึ่งวินาทีทุกอย่างก็ถูกล้างลงทะเล
แต่ครั้งหนึ่งเราเคยมีรัก .... เมื่อมองภาพอันงดงามงามผ่านความทรงจำ
โศกศัลย์วันวาเลนไทน์ (แต่คงดีขึ้นในไม่ช้า)
รักคนอ่านเน่อ <3
#1 By Drama Queen on 2011-02-15 17:57